RT-bloguje

Zarówno piraci jak i osoby ściągające mają swoje racje i argumenty, niektóre bardziej inne mniej słuszne. Popularny na przykład jest pogląd, że kupowanie płyt muzycznych wcale nie powiększa zarobków artystów a jedynie ich wydawców. Dlatego też słuszne ma być ściąganie mp3 z netu i jednoczesne chodzenie na koncerty... Generalnie z opinii ściągających można wysnuć wnioski, że tak na prawdę przyświeca im wiele wzniosłych ideii i celów w tym rozpowszechnianie wiedzy, czy światowego dziedzictwa jakimi są sztuki filmowa i muzyczna. Używanie zaś spiraconego oprogramowania ma prowadzić do rozwoju intelektualnego użytkujących. Organizacje hackerskie często przypisują sobie też ideologię lewicową lub anarchistyczną. Wszystko pięknie wygląda i przyjemnie się czyta - w końcu jakiś plasterek na sumienie każdy dla siebie znajdzie.

Z punktu widzenia wydawców, twórców czy producentów każdy typ piractwa jest inny. Ściganiem też różnych jego rodzajów zajmują się wyspecjalizowane organizacje. Filmów broni np MPPDA, muzyki RIAA, software'u natomiast BSA. Wszystkie te agencje w jakiś sposób wpływają na decydentów w konkretnych krajach. Stosunkowo niedawno słychać było na przykład o kursach prowadzonych przez MPPDA dla polskiej policji. Wydaje się jednak że wszystkie powyższe organizacje cechuje wspólny punkt patrzenia na piractwo jako na nurt szkodliwy, z gruntu zły żeby nie powiedzieć grzeszny. Coś w rodzaju rozpowszechnionego przestępstwa XXI wieku.

Osobiście widzę piractwo jako swoiste obejście dla zbyt drogiego oprogramowania, filmów na DVD czy muzyki na CD. Pewnie nie jestem w tej opinii osamotniony. Co rusz słychać zdania, że przecież "rasowi ssacze" nigdy ściągniętego dobra by nie kupili. W końcu kogo stać na zakup dziesiątków GB muzyki czy setek GB filmów? To troche jak z podatkami, które od pewnego pułapu im wyższe zaczynają przynosić coraz mniejsze wplywy, bo po prostu nie są płacone. W zależności od praworządności danego społeczeństwa ten pułap jest różny, ale sytuacja ta jest uniwersalna pewnie dla każdego kraju.

Oczywiste wydaje się, wbrew temu co twierdzą "internetowi pseudoetycy", że z powodu piractwa twórcy muzyczni filmowi i programiści tracą sporo pieniędzy. Z pewnością też jednak nie tyle ile szacują sami wydawcy. Zapewne gdyby piractwo nie istniało przeciętni obywatele musieliby na muzyke czy film wydawać większą część domowego budżetu. Więcej więc trafiałoby pieniędzy do twórców... Krótko mówiąc piractwo w jakimś stopniu promuje miernotę, bo przecież gdyby studia nagraniowe miały więcej pieniędzy byłyby zdolne nagrywać więcej muzyki, studia filmowe więcej filmów a firmy programistyczne pisać więcej programów. Co więcej, można powiedzieć że piractwo hamuje rozwój ogólnie (o czym pisałem tu). Chociażby dlaczego nie spopularyzowała się jeszcze elektroniczna książka? Koniec końców hackerzy i ściągacze prowadzą swoją działalnością do zmniejszenia rynku.

Nie dajmy się jednak zwariować gdyby problem piractwa nie istniał firmy nagraniowe mogłyby ustalać warunki jakie byłyby im wygodne. Ceny za bilety do kin pewnie poszybowałyby w górę. Zaś oprogramowanie? Paradoksalnie pewnie w pierwszym momencie bardzo spopularyzowałoby się wolne oprogramowanie o czym można przeczytać w artykule "Windows jest darmowy". Prawdopodobnie spopularyzowałaby się też elektroniczna książka, która obecnie stanowi margines. Można jednak patrzeć na pewną ilość piractwa jako na zawór bezpieczeństwa. Gdyby hackerstwo zostało nagle unicestwione wydawcy muzyczni bez oporów zaśpiewaliby za płyty CD cenę np w okolicach 100PLN. Osobiście musiałbym wówczas ograniczyć ilość sluchanej przeze mnie nowej muzyki do tej puszczanej w radiu. W przypadku filmów, gdyby ceny za wypożyczenie wzrosły, zapewne musiałbym odkurzyć antenę telewizyjną. Kto wie może podskoczyłaby też cena kablówki czy abonamentu telewizyjnego.

Coś co boli w całym konflikcie wydawcy vs hackerzy to klapki na oczach tych pierwszych. Trzymają w ręku coraz grubszy kij, bo przecież niedługo zamkną rapidshare i im podobne. Dodatkowo od dawna monitorują ruch w sieciach p2p i czort wie kiedy uderzą (w dodatku nie wiadomo w kogo). Przy tym raz na jakiś czas albo czyta się o zamknięciu któregoś z portali z napisami albo zarekwirowaniu dysków z danymi studentów w jakimś akademiku. Marchewki zaś nie kwapią sie pokazać. Wydaje im się, że zastraszając zmuszą miliony użytkowników p2p czy rapidshare'a do odwrotu jednocześnie nie pokazując żadnej alternatywy.

Osobiście byłbym gotów choćby od zaraz płacić za ściąganie filmów, muzyki czy książek z netu gdyby forma płatności była przystępna a ceny nie wywindowane. Dla przykładu gdyby możliwe było ściąganie filmów dodawanych do gazet i im podobnych za zbliżoną (byćmoże troche niższą) cenę. Oczywiście za nowszy film gotów byłbym zapłacić więcej. Czy może gdyby mp3.pl i jemu podobne sklepy proponowały muzykę której słucham przy łatwej formie płatności. Z pewnością nie kupowałbym przy tym oprogramowania i z dziką radością obserwowałbym jak Adobe i Corel muszą obniżać wywindowane ceny Photoshopa i Drawa albo jak powoli znikają ze słownika przeciętnego internauty zastępowane przez gimpa. W wyobraźni widzę też jak ściągam wszystkie potrzebne mi podręczniki oraz najnowsze powieści i ładuję je na mój e-inkowy czytnik.

Jednak doskonale wiem, że rzeczywistość znajdzie jak zwykle najgorsze z możliwych rozwiązań, w efekcie czego żadna ze stron nie będzie zadowolona. Pozostaje więc stać z boku i obserwować. Tylko czy aby na pewno z boku?